dag 6: het terracotta-leger

Alsof we ,Noa en ik (Corine) ,op de snelweg aan het slapen waren, zo klonk het toen we gisteravond wilden gaan slapen. Het hotel ligt aan een vierbaans rotonde waar heel heleboel auto’s, bussen en vrachtwagens al toeterend overheen rijden. En dan kan ook nog eens het raam niet dicht omdat het helemaal scheefgezakt is. Ja, dat is China. Daar zijn we inmiddels wel achter. De Chinezen bouwen de prachtigste gebouwen, maar dat was het dan ook. Aan onderhoud wordt nauwelijks meer iets gedaan. Gelukkig hadden we oordopjes meegenomen en vielen we uiteindelijk toch in slaap.
Om 6.00uur ging de wekker weer omdat de chauffeur ons al vroeg kwam halen voor een ritje naar het wereldberoemde Terracotta-leger. Deze opgravingen wilden we altijd al een keertje zien, en daarom zijn we nu ook een paar dagen in Xi’an. Het is ook voor de Chinezen nu een vakantie-periode  en het zou daarom erg druk worden in het museum. Vandaar dit vroege tijdstip.  Zoals we inmiddels gewend zijn, duurt een ritje van 30km ruim een uur door de enorme drukte in de Chinese steden.
Maar het was de rit meer dan waard. Ongelofelijk om te zien wat er al opgegraven is, en dan te beseffen hoeveel van deze terracotta-soldaten en paarden er nog in de grond zitten. Wat er de afgelopen 41 jaar opgegraven  is, is slechts een zeer klein gedeelte van het vermoedelijke totaal.
Ook hier zijn we zelf ook weer een enorme toeristische trekpleister. De Chinezen draaien zich voortdurend massaal om zodat ze ons van kop tot teen kunnen bekijken. En gevraagd of ongevraagd staan we dan weer op de foto. Er komen hier niet zo heel veel “blanken”, en als die dan ook nog een klein blond meisje bij zich hebben, nou dan weet je het wel. Sara is inmiddels klaar met alle foto’s die mensen van haar willen maken. Ze zegt keihard  “nee” en loopt weg als ze haar dan toch vastpakken om alsnog te fotograferen. Zit je rustig wat te eten op een bankje, komen er gewoon Chinezen naast je zitten die zich nog een extra vooroverbuigen en je vervolgens 10 minuten blijven aanstaren.
Privacy, daar hebben ze nog niet van gehoord.
Het begint bijna een traditie te worden: als de fam. Wessels op vakantie gaat, wordt er een Travelbug  in een geo-cache gestopt. Geo-cachen is een soort “schatzoeken” . De schat (cache), ligt verstopt op een bepaald coördinaat. We wisten dat er hier ook eentje verstopt lag, en die moesten we natuurlijk vinden. Je moet hier wel een beetje uitkijken, want de Chinese regering houdt er niet van als je de GPS teveel gebruikt ivm spionage. We zijn benieuwd wie onze travelbug  meeneemt en welke landen hij allemaal gaat bezoeken.
Rond 15.30uur waren we weer terug in het hotel. Even een beetje uitrusten, om daarna een hapje te gaan eten en op koopjesjacht te gaan. Ons hotel zit vlak bij de moslimwijk van Xi’an. Er is hier een vrij grote moslimwijk met een grote moskee, maar ook een heleboel  smalle straatjes, net zoals een bazaar in Turkije. En hier kun je pas echt afdingen! Leuk!!!
Eerst wat gegeten in een restaurant dat een combinatie was tussen een Chinees en Marokkaans restaurant. Het smaakte ons prima. Alleen de kinderen konden de Mc en de Pizza Hut meer waarderen dan de dumplings en gegrild vlees op naan-brood dat er vandaag op tafel stond.
En daarna heeft het ons geld gekost! Wat is dat afdingen leuk. We hadden al beeldjes van het terracotta-leger gekocht, en nu nog eens Chinese kleding  en een panda-beer voor Sara. Ook is onze voorraad ge-emailleerde Chinese kerstballen aangevuld. 10 jaar geleden hadden we er eentje gekocht, en sindsdien zo’n spijt gehad dat we er niet meer gekocht hadden, dat er nu weer 4 in de tas zitten. Morgen hebben we een vrije dag. Eerst maar eens proberen om uit te slapen, want we hebben behoorlijk slaaptekort door het drukke programma.